|
Trasuario, Froilaz e Fernando
 |
| O primeiro
Abade do que hai noticias é Félix,
que aparece citado nun documento do 13 de
outubro de 936. No ano 954, aparece nomeado
o segundo Abade do que hai algún
dato, é un tal |
 |
Ramulfo, que
viviu polo menos ata o ano 960.
Despois deste ano, o Mosteiro pasou por
desagradables vicisitudes en relación
coa observación da regra e normativa
monacal, de tal xeito que tivo |
 |
| que ser restaurado
polo Rei Bermudo II, o 5 de xaneiro de 999,
sabendo pola documentación que o
Rei nomeou Abade a Trasuario, monxe en Carboeiro,
para que o Mosteiro voltase á observación
da regra. Trasuario estivo |
 |
á fronte
do Mosteiro dezanove anos.
Ata o ano 1061, non se volven ter noticias
escritas sobre Carboeiro, nas que se cita
ó Abade Tanito, en relación
a |
 |
| unha disputa
de linde de |
 |
coto, e pouco
máis se |
 |
| sabe del. |  |
 |
No ano 1069 aparece documentado nunha doazón
o Abade Munio que estaría á fronte
de Carboeiro ata o 12 de febreiro de 1075.
Co Abade Alfonso, dende o 1084 a 1116, fixéronse
importantes adquisicións territoriais
para o coto de Carboeiro. Outro tanto fixeron
os Abades Juan e Martín entre os anos
1119 e 1131. Co abade Froila, xa no 1131, comeza
unha das épocas de esplendor de Carboeiro,
con grandes obras no Mosteiro e novas adquisicións
de terreos.
 No
ano 1162 aparece nomeado nun documento como Abade
de Carboeiro, Fernando, será este Abade
o que levará a Carboeiro ó seu máximo
esplendor. Durante o seu mandato comezaranse as
obras da igrexa actual e as doazóns tanto
reais coma de particulares serán abundantísimas.
Finou, segundo lápida sepulcral, o 13 de
febreiro de 1192.
Sucédelle como Abade Pedro Froilaz. Durante
o seu mandato o Rei Alfonso IX confirma ó
Mosteiro tódolos privilexios e doazóns
que foron concedidos polos seus ancestros. Dona
Urraca Fernández, filla do Conde D. Fernando
Pérez de Traba, no ano 1199, fixo importantes
doazóns a Carboeiro. A Pedro Froilaz
sucédelle Osorio, figurando como Abade
nun privilexio concedido polo Rei Alfonso IX
ó Mosteiro.
No ano 1232, temos noticia dun tal Abade Juan,
ó que fan referencia e mención
varios documentos. No ano 1267, cítase
ó Abade Juan de Dios, considerado polos
especialistas como distinto do anterior, e a
partir deste Abade, ata a súa anexión
a San Martiño Pinario, a penas hai noticias.
Carboeiro é protagonista de certo silencio
histórico, con excepción dun documento
de 1281, no que aparece citado como Abade do
Mosteiro un tal Fernán Yáñez
e unha inscrición no lado dereito da
fachada, do ano 1360, infórmanos dunha
posible restauración. Posteriormente
nunha carta de foro do ano 1425 aparece citado
como Abade, Alfonso.
Como derradeiro Abade de Carboeiro, anterior
á Reforma é nomeado un tal Manuel,
nun documento datado no ano 1493.
 |
Reinando los Reyes Católicos, anexionó
a San Lorenzo de Carboeiro el monasterio de
San Martín Pinario de Santiago, unión
hecha por Fray Diego de Valencia, Reformador
General de la Orden de San Benito, siguiendo
el criterio de concentrar la vida monacal, para
su mayor eficacia, en ciertas abadías,
con buen número de monjes. Alejandro
VI confirmó esta unión en Bula
expedida en 1500. |  |
Carboeiro convértese deste xeito, por
mor da concentración da vida monacal,
en mera granxa de San Martiño Pinario,
pasando de Abadía a Priorado.
Con posterioridade, no ano 1794, construíuse
unha cárcere para monxes e no século
XIX, coa Desamortización de Mendizábal,
o Mosteiro caeu no espolio e na ruína,
pasando as propiedades a particulares.
Voltar ó anterior: consagración
| Ir ó seguinte: inscricións
|
